pakryshka

Я такая не назаўседы
Але пакуль я такая, я буду працягваць кахаць daroha . Ня гледзячы на тое, што ен абраў для сябе іншыя каштоўнасці. Я буду працягваць злавацца, калі розныя дзяўчыны пачынаюць пакідаць неадназначныя каменты пад яго пастамі з ню-фоткамі. Буду увсесь дзень заглядаць у G-mail з надзеяй на тое, што ен мне штосьці напіша. Буду кідацца да тэлефона, калі прыходзіць смс, каб убачыць, што яна не ад яго і падумаць “а на што ты разлічвала?”. Я буду бачыцца з іншымі мужчынамі на адзін вечар, разумець, што не хачу іх, праз дзень сустракацца з новым і разумець тое ж самае.
Але гэта не назаўседы. Яно адпусціць. Яно ўжо адпускае.

Я ўжо навучылася адключаць успаміны.
Навучылася не чуць у адказ "кахаю".
Навучылася часам ўпэўніваць сябе, што мне ўсе роўна.
Навучылася ўсміхацца іншым.
Навучылася быць прыгожай для іншых, а не толькі для яго.

Я ўжо шмат усяго умею. Як чалавек пасля доўгай і цяжкай хваробы, я вучуся ўсе рабіць наноў.
Вось навучуся - і шкадаваць будзе няма чаго. А што шкадаваць?
Ен шчаслівы, я, ціпа, таксама.
“Жизнь удалась”

pakryshka

[	Tags	|	ЭГУ	]
[	Current Location	|	Вільня	]
[	mood	|	full	]
[	music	|	Лена нешта спявае :)	]

мне вельмі-вельмі падабаецца мая новая група ва ўніверы.
галоўнае, што падабаецца, - чалавечнасць. не ведаю, як гэта патлумачыць. папросту гэта тое, што адчуваецца і не перадаецца словамі...
прыгожыя і мілыя дзяўчаты, прыгожы і цікавы хлопец.
спадзяюся, што на гэты раз я не памыляюся і ніхто не выявіць сябе з іншага боку.